தமிழகத் தொல்லியல் வரலாற்றில் மயிலாடுதுறைக்கு அருகில் உள்ள செம்பியன் கண்டியூர் ஒரு மைல்கல். காவிரி ஆற்றின் கடைமடைப் பகுதியில் அமைந்துள்ள இந்தச் சிற்றூரில் கண்டெடுக்கப்பட்ட ஒரு புதிய கற்காலக் கற்கோடரி, சிந்துவெளி நாகரிகத்திற்கும் தமிழகத்திற்கும் இடையிலான ஆழமான தொடர்பை உலகிற்குப் பறைசாற்றுகிறது.

தற்செயலாகக் கிடைத்த வரலாற்றுப் பொக்கிஷம்

இந்தக் கண்டுபிடிப்பு திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்ட அகழாய்வில் கிடைக்கவில்லை; மாறாக ஒரு தற்செயலான நிகழ்வு. செம்பியன் கண்டியூரைச் சேர்ந்த பள்ளி ஆசிரியர் ஒருவர், தனது வீட்டுத் தோட்டத்தில் வாழை மற்றும் தென்னங்கன்றுகளை நடுவதற்காகக் குழி தோண்டியபோது, இரண்டு வழவழப்பான கற்கோடரிகள் கிடைத்தன.

அவற்றை ஆய்வு செய்த தமிழ்நாடு தொல்லியல் துறை, அவை புதிய கற்காலத்தைச் (Neolithic) சேர்ந்தவை என உறுதி செய்தது. இவற்றின் காலம் கி.மு. 2000 முதல் கி.மு. 1000 வரை இருக்கலாம் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது.

காவிரிப் படுகையில் மலைகளோ குன்றுகளோ இல்லாத நிலையில், இந்தப் பாறைக்கற்கள் செய்யப்பட்ட விதம் வியப்பிற்குரியது. இவை சேலம் அல்லது தென்னார்க்காடு பகுதிகளில் கிடைக்கும் டோலரைட் (Dolerite) அல்லது சார்னோகைட் (Charnockite) வகைக் கற்களால் செய்யப்பட்டிருக்கலாம். புதிய கற்காலத்தின் இறுதியில் நடந்த வணிகப் பரிமாற்றத்தின் வழியாக இவை இப்பகுதிக்கு வந்திருக்கக்கூடும்.

கற்கோடரியில் பொறிக்கப்பட்ட மர்மக் குறியீடுகள்

இந்தக் கற்கோடரியின் சிறப்பம்சமே அதன் மேல் பொறிக்கப்பட்டுள்ள குறியீடுகள் தான். இடமிருந்து வலமாக மூன்று குறியீடுகள் மிகவும் தெளிவாக உள்ளன. புகழ்பெற்ற கல்வெட்டியல் ஆய்வாளர் ஐராவதம் மகாதேவன், தொடக்கத்தில் நான்கு குறியீடுகள் இருப்பதாகக் கருதினார்.

ஆனால், நவீனத் தொழில்நுட்பத்தின் உதவியுடன் அந்தப் படத்தைப் பெரிதாக்கிப் பார்த்தபோது, நான்காவது குறி என்பது கல்லில் ஏற்பட்ட சிறு சிராய்ப்பு என்பதும், அங்கு மொத்தம் மூன்று முக்கியக் குறியீடுகள் மட்டுமே உள்ளன என்பதும் உறுதி செய்யப்பட்டது.

இந்த மூன்று குறியீடுகளும் சிந்துவெளி எழுத்துகளோடு (Indus Script) அப்படியே ஒத்துப்போகின்றன என்பது ஆய்வாளர்களின் துணிபு.

காலமும் கருத்தும் ஆய்வாளர்களின் விவாதம்

அஸ்கோ பர்ப்போலா மற்றும் டோரியன் ஃபுல்லர் போன்ற சர்வதேசத் தொல்லியல் அறிஞர்கள், இக்கோடரியின் காலம் கி.மு. 1500 அல்லது அதற்குச் சற்றுப் பிந்தையதாக இருக்கலாம் எனக் கருதுகின்றனர். ஆந்திரா மற்றும் கர்நாடகப் பகுதிகளில் கற்கோடரி உற்பத்தி உச்சத்தில் இருந்த காலத்தோடு இது ஒத்துப்போகிறது.

சில ஆய்வாளர்கள் இவற்றை “பெருங்கற்காலக் கீறல் குறியீடுகள்” (Megalithic Graffiti) என்று அழைத்தாலும், ஐராவதம் மகாதேவன் போன்றோர் இவை சிந்துவெளி எழுத்துகளின் நேரடித் தொடர்பு கொண்டவை என்பதைச் சான்றுகளுடன் நிறுவுகின்றனர். குறிப்பாக, கீழடி, சூலூர் மற்றும் சாணூர் போன்ற இடங்களில் கிடைத்த மண்பாண்டக் கீறல்களும் இதையே உறுதிப்படுத்துகின்றன.

சிந்துவெளி எழுத்துகளுடன் ஒப்பீடு

இக்கோடரியில் உள்ள குறியீடுகளைச் சிந்துவெளி எழுத்துகளுடன் ஒப்பிடும்போது வியக்கத்தக்க உண்மைகள் வெளிப்படுகின்றன.

சாடி குறியீடு (Jar Sign)

நடுவில் உள்ள குறியீடு சிந்துவெளி எழுத்துகளில் மிக அதிகமாகக் காணப்படும் ‘சாடி’ வடிவத்தைக் குறிக்கிறது. சிந்துவெளி வாசகங்களில் இது 5-வது இடத்தைப் பிடிக்கும் மிக முக்கியமான குறியீடு.

குறியீட்டு இணை

இக்கோடரியின் இடது மற்றும் நடுக் குறியீடுகள் இணைந்து வருவது, சிந்துவெளி முத்திரைகளில் சுமார் 114 முறை காணப்படும் ஒரு குறிப்பிட்ட வரிசையை ஒத்துள்ளது.

முருகு-அன்

ஐராவதம் மகாதேவன் இந்த எழுத்துத் தொடரை “முருகு-அன்” என்று வாசிக்கிறார். இது தமிழ்க் கடவுளான முருகனைக் குறிப்பதாக இருக்கலாம் என்பது ஒரு சுவாரசியமான மொழியியல் ஆய்வு முடிவு.

செம்பியன் கண்டியூர் கற்கோடரி வெறும் கருவி மட்டுமல்ல; அது சிந்துவெளிப் பண்பாடு தென்னகத்திற்குப் புலம்பெயர்ந்ததற்கான அல்லது இரண்டிற்கும் இடையே இருந்த வலுவான பண்பாட்டுத் தொடர்பிற்கான ஆவணம். சிந்துவெளி எழுத்து முறை மறைந்துவிடவில்லை, அது தென்னகப் பெருங்கற்காலக் குறியீடுகளாக உருமாறித் தொடர்ந்து நீடித்தது என்பதற்கு இதுவே ஆகச்சிறந்த சான்று.

#செம்பியன்கண்டியூர் #தமிழகவரலாறு #சிந்துவெளிநாகரிகம் #தொல்லியல் #தமிழ்நாடு #புதியகற்காலம் #கீழடி #வரலாறு #TamilHeritage #IndusValley #ArchaeologyTamilnadu #AncientTamil #SembiyanKandiyur#Book #Books #Booklovers #TamilBooks