வானுலகில் கலைமகள் சரஸ்வதியின் கரங்களில் தவழும் தெய்வீக இசைக்கருவியாகத் தொடங்கி, பூவுலகில் தஞ்சை மண்ணின் தனித்துவமான அடையாளமாக மாறியது வரை ‘தஞ்சாவூர் வீணை’ (Thanjavur Veena) கடந்து வந்த பாதை வியப்பிற்குரியது. ஒரு மரக்கட்டை எப்படி இசையாக மாறுகிறது? ஒரு கைவினைஞரின் உளி எப்படி ஒரு ராகத்தைப் பிரசவிக்கிறது? இதோ, தஞ்சாவூர் வீணையின் ஆதி அந்தம் குறித்த ஒரு வரலாற்றுப் பயணம்.

இசையின் ஊற்றுக்கண்: வேதகாலம் முதல் தஞ்சை வரை

வீணை என்பது வெறும் இசைக்கருவி மட்டுமல்ல, அது இந்தியப் பண்பாட்டின் ஆன்மீகக் குறியீடு. வேத காலத்திலேயே இதற்கான குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. ரிக் வேதமும் சாமவேதமும் வீணையை ‘வாணி’ என்று அழைக்கின்றன. தொடக்க காலத்தில் ‘யாழ்’ போன்ற அமைப்பில் இருந்த இந்தக் கருவி, காலப்போக்கில் பல்வேறு மாற்றங்களைக் கண்டு, இன்று நாம் காணும் ‘சரஸ்வதி வீணை’யாக உருவெடுத்தது.

தமிழகத்தின் கலாச்சாரத் தலைநகரான தஞ்சாவூர், நாயக்கர் மற்றும் மராட்டிய மன்னர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில் கலைகளின் சொர்க்கபுரியாகத் திகழ்ந்தது. குறிப்பாக, 17-ஆம் நூற்றாண்டில் தஞ்சையை ஆண்ட இரகுநாத நாயக்கர் (King Raghunatha Nayak) வீணை வரலாற்றில் ஒரு புதிய அத்தியாயத்தை எழுதினார். அவரும் அவரது அமைச்சர் கோவிந்த தீட்சிதரும் இணைந்து, அதுவரை இருந்த வீணையின் அமைப்பை மாற்றி அமைத்தனர். இன்று நாம் பயன்படுத்தும் 24 மெட்டுகளைக் (Frets) கொண்ட வீணையை வடிவமைத்தவர் அவரே. இதனால் இதற்கு ‘இரகுநாத வீணை’ என்ற பெயரும் உண்டு.

பலா மரத்தின் ரகசியம்: ஒரு கருவியின் உருவாக்கம்

தஞ்சாவூர் வீணையின் தனித்துவத்திற்கு அதன் கட்டுமானமே முக்கியக் காரணம். இது பொதுவாக ‘பலா மரத்தினால்’ (Jackfruit wood) செய்யப்படுகிறது. பலா மரம் காலப்போக்கில் சுருங்காது என்பதோடு, அதில் உருவாகும் அதிர்வுகள் (Vibration) சீராகவும், இனிமையாகவும் இருக்கும்.

வீணைத் தயாரிப்பில் இரண்டு வகைகள் உண்டு:

• ஏகாந்த வீணை (Ekantha Veena): இது ஒரே மரத்துண்டால் செதுக்கப்படுவது. இதன் ஒலி மிகவும் கம்பீரமாகவும், நீண்ட காலத்திற்கு உழைக்கக்கூடியதாகவும் இருக்கும்.

• ஒட்டு வீணை (Sada/Joint Veena): இது குடம், தண்டி (தண்டு), யாழி முகம் என மூன்று வெவ்வேறு பாகங்களாகச் செய்யப்பட்டு பின்னர் இணைக்கப்படுவது.

ஒரு வீணையைச் செய்ய குறைந்தது 20 முதல் 30 நாட்கள் வரை பிடிக்கும். நன்கு முற்றிய பலா மரத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து, அதைச் செதுக்கி, உட்பகுதியைக் குடைந்து, தகுந்த கனத்திற்கு கொண்டு வருவது ஒரு சிற்பியின் வேலைக்கு ஒப்பானது.

24 மெட்டுகள்: ராகங்களின் அஸ்திவாரம்

தஞ்சாவூர் வீணையின் இதயத் துடிப்பு அதன் 24 மெட்டுகளில் உள்ளது. இந்த மெட்டுகள் பித்தளை அல்லது வெண்கலத்தால் ஆனவை. இவற்றைத் தண்டி மீது நிலைநிறுத்த ‘மெழுகு’ (Beeswax) பயன்படுத்தப்படுகிறது. நிலக்கரித் தூள் மற்றும் தேன் மெழுகு கலந்த கருப்பு நிறக் கலவையின் மீது இந்த மெட்டுகள் மிகத் துல்லியமாகப் பதிக்கப்படுகின்றன.

இந்த 24 மெட்டுகளே கர்நாடக இசையின் 72 மேளகர்த்தா ராகங்களையும் வாசிக்க வழிவகுக்கின்றன. வீணையின் ஒரு முனையில் ‘யாழி’ முகம் செதுக்கப்பட்டிருக்கும். இது தீய சக்திகளிடமிருந்து கலையைப் பாதுகாக்கும் ஒரு குறியீடாகக் கருதப்படுகிறது. மற்றொரு முனையில் உள்ள குடம் (Resonator), ஒலியைப் பெருக்கி வெளிப்படுத்தும் ஆற்றல் கொண்டது.

அறிவியல் நுணுக்கமும் ஆன்மீகத் தொடர்பும்

நோபல் பரிசு பெற்ற இயற்பியலாளர் சர் சி.வி. ராமன், வீணையின் அமைப்பைக் கண்டு வியந்து, அதன் ஒலியின் பின்னுள்ள அறிவியலை ஆராய்ந்தார். வீணையின் தந்தி முனைகள் கூர்மையாக இல்லாமல் வளைவாக இருப்பதால்தான் அதிலிருந்து வெளிப்படும் ‘கமகம்’ (Gamakas) எனும் இசை நயம் மனிதக் குரலுக்கு மிக நெருக்கமாக இருப்பதாக அவர் குறிப்பிட்டார்.

ஆன்மீக ரீதியாகப் பார்த்தால், வீணை மனித உடலுக்கு ஒப்பிடப்படுகிறது. வீணையின் தண்டி மனித முதுகெலும்பாகவும், 24 மெட்டுகள் முதுகெலும்பின் 24 வட்டுக்களாகவும், குடம் மனிதத் தலையாகவும் உருவகப்படுத்தப்படுகிறது. “வீணையை இசைப்பவன் முக்தி அடைகிறான்” என்று யாக்ஞவல்கிய முனிவர் இதனால்தான் கூறினாரோ என்னவோ!

புவிசார் குறியீடு: தஞ்சையின் பெருமை

தஞ்சாவூர் வீணையின் தரம் மற்றும் பாரம்பரியத்தைக் காக்க, இந்திய அரசு இதற்கு புவிசார் குறியீடு (GI Tag) வழங்கியுள்ளது. இந்தியாவில் ஒரு இசைக்கருவிக்கு வழங்கப்பட்ட முதல் புவிசார் குறியீடு இதுதான் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இதன் மூலம் ‘தஞ்சாவூர் வீணை’ என்ற பெயர் சட்டப்பூர்வமாகப் பாதுகாக்கப்படுகிறது.

அழிவின் விளிம்பில் ஒரு கலை?

இத்தனை சிறப்புகள் வாய்ந்த இந்த வீணையை உருவாக்கும் கலைஞர்களின் நிலை இன்று கவலைக்கிடமாக உள்ளது. தஞ்சாவூரில் உள்ள ‘விஸ்வகர்மா’ சமூகத்தைச் சேர்ந்த சில குடும்பங்கள் மட்டுமே இன்றும் இத்தொழிலை மேற்கொண்டு வருகின்றனர். நவீன இசைக்கருவிகளின் வரவு, மூலப்பொருட்களின் விலை உயர்வு மற்றும் போதிய வருமானம் இன்மை போன்ற காரணங்களால் அடுத்த தலைமுறையினர் இத்தொழிலில் ஈடுபடத் தயங்குகின்றனர்.

இருப்பினும், வீணை தனம்மாள், எஸ். பாலச்சந்தர், ஜெயந்தி குமரேஷ் போன்ற மாபெரும் கலைஞர்கள் இந்த வீணை இசையை உலக அரங்கிற்கு எடுத்துச் சென்றுள்ளனர். அவர்களின் விரல் நுனியில் பிறந்த இசை, இன்றும் தஞ்சாவூர் வீணையின் கம்பீரத்தை உலகிற்குச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறது.

தஞ்சாவூர் வீணை என்பது வெறும் மரம் மற்றும் தந்திகளின் தொகுப்பு அல்ல; அது நம் முன்னோர்களின் இசை அறிவு, அறிவியல் சிந்தனை மற்றும் கலைத் திறமையின் உச்சம். இதை மீட்டெடுப்பதும், பாதுகாப்பதும் நம் ஒவ்வொருவரின் கடமையாகும்.