தமிழகத்தின் ஆன்மீகத் தலைநகரான தஞ்சாவூர், வெறும் கற்கோயில்களுக்கு மட்டுமல்ல, கைகளால் செய்யப்படும் நுணுக்கமான கலைகளுக்கும் தாயகம். காவிரி நதி பாய்ந்து செழிப்பைக் கொடுக்கும் அந்த மண்ணில், வயல்வெளிகளிலும் ஏரிகளிலும் தானாக வளரும் ஒரு சிறு செடி, உலகத்தையே வியக்க வைக்கும் ஒரு கலைப்படைப்பாக மாறும் என்று யார் நினைத்திருப்பார்கள்? அதுதான் ‘தஞ்சாவூர் நெட்டி வேலைப்பாடுகள்’. ஒரு வெண் சங்கை விடவும் வெண்மையான, காகிதத்தை விடவும் மென்மையான இந்த நெட்டிச் சிற்பங்கள், இன்று ‘புவிசார் குறியீடு’ (GI Tag) பெற்று, தமிழர்களின் கலைத்திறனுக்கு ஒரு காலத்தால் அழியாத சான்றாக விளங்குகின்றன. ஒரு வரலாற்று எழுத்தாளராக, இந்தக் கலையின் வேர்களைத் தேடி நாம் காலத்தின் பின்னோக்கிச் செல்வோம்.

நதிப்பள்ளத்தாக்கின் கொடை: நெட்டியின் தோற்றமும் வரலாறும்

தஞ்சாவூர் நெட்டி வேலைப்பாடுகளின் வரலாறு என்பது காவிரி ஆற்றின் வரலாற்றோடு பின்னிப் பிணைந்தது. சங்க இலக்கியங்களிலேயே ‘நெட்டி’ பற்றிய குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. ஆற்றுப் படுகைகளிலும், தேங்கி நிற்கும் குளங்களிலும் வளரும் ‘நெட்டி’ (Aeschynomene aspera) என்ற நீர்வாழ் தாவரத்தின் தண்டுப் பகுதியே இந்தக் கலைக்கு ஆதாரமாகும்.

வரலாற்று ரீதியாகப் பார்க்கும்போது, இந்தக் கலை சோழர் காலத்தில் கோயில்களின் அலங்காரங்களுக்காகத் தொடங்கப்பட்டது. தொடக்கத்தில், கோயில் திருவிழாக்களின் போது சுவாமி சிலைகளுக்கு அணிவிக்கப்படும் மாலைகள் மற்றும் அலங்கார வளைவுகள் செய்யவே நெட்டி பயன்படுத்தப்பட்டது. பின்னர், தஞ்சையை ஆண்ட மராட்டிய மன்னர்களின் காலத்தில், குறிப்பாக இரண்டாம் சரபோஜி மன்னரின் ஆதரவில், இந்தக் கலை ஒரு நுணுக்கமான சிற்பக் கலையாக உருவெடுத்தது. மன்னர்கள் தங்களின் அரண்மனைகளையும், விருந்தினர் மாளிகைகளையும் அலங்கரிக்க இந்த மென்மையான சிற்பங்களைப் பயன்படுத்தினர்.

‘வெள்ளை தங்கம்’: நெட்டி தண்டின் தனித்துவம்

நெட்டி வேலைப்பாடுகள் ஏன் தஞ்சாவூரில் மட்டும் இவ்வளவு பிரபலம்? இதற்கு அந்த மண்ணின் தட்பவெப்ப நிலையும், நீரின் தன்மையும் ஒரு முக்கியக் காரணம். தஞ்சாவூர் மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் வளரும் நெட்டித் தண்டுகள் அதிக வெண்மையுடனும், தடிமனாகவும் இருக்கின்றன.

கலைஞர்கள் இந்தத் தண்டுகளை அறுவடை செய்த பிறகு, அதன் மேல்புறத்தில் இருக்கும் பழுப்பு நிறத் தோலை நீக்குகின்றனர். அதன் உள்ளே இருக்கும் பகுதி, பார்ப்பதற்குத் தேவாமிர்தம் போன்ற வெண்மையுடன் காணப்படும். இது மிகவும் இலகுவானது (Lightweight) மற்றும் மென்மையானது. இதனால்தான் இதனை ‘வெள்ளை தங்கம்’ என்று கலைஞர்கள் அழைக்கிறார்கள். ஒரு காகிதத்தை விடவும் மெல்லியதாக இதனைச் சீவ முடியும் என்பதே இதன் மிகப்பெரிய பலம்.

உளியற்ற சிற்பம்: தயாரிப்பு முறையின் ரகசியங்கள்

பொதுவாகச் சிற்பம் என்றாலே கல்லிலோ அல்லது மரத்திலோ உளி கொண்டு செதுக்குவதுதான் நம் நினைவுக்கு வரும். ஆனால், நெட்டி வேலைப்பாடுகளில் உளிக்கு வேலையே இல்லை. இங்கே கலைஞனின் முதன்மையான ஆயுதம் ஒரு சிறிய ‘கத்தி’ (Knife) மற்றும் ‘கத்தரிக்கோல்’ மட்டுமே.

முதலில், உலர்ந்த நெட்டித் தண்டுகள் தேவையான அளவுகளில் துண்டாக்கப்படுகின்றன. பின்னர், கலைஞர்கள் தங்கள் கற்பனைத் திறனைப் பயன்படுத்தி, அந்தத் தண்டுகளை மெல்லிய இதழ்களாகவோ அல்லது தூண்களாகவோ மாற்றுகின்றனர். ஒரு பெரிய கோயிலின் கோபுரத்தைச் செய்ய வேண்டுமானால், அதன் ஆயிரக்கணக்கான சிறு சிற்பங்கள் தனித்தனியாகச் செய்யப்பட்டு, பின்னர் இயற்கை பசையைக் கொண்டு ஒன்றிணைக்கப்படுகின்றன. இதில் பிரமிக்க வைக்கும் விஷயம் என்னவென்றால், ஒரு முழுமையான நெட்டிச் சிற்பத்தில் எந்த இடத்திலும் பிசிறு இருக்காது; அது ஒரே கல்லில் செதுக்கப்பட்டது போன்ற தோற்றத்தைத் தரும்.

தஞ்சை பெரிய கோயில் முதல் தாஜ்மஹால் வரை: கருப்பொருட்கள்

தஞ்சாவூர் நெட்டி வேலைப்பாடுகளில் மிகவும் புகழ்பெற்றது ‘தஞ்சை பெரிய கோயில்’ மாதிரிகள் ஆகும். இராஜராஜ சோழன் கட்டிய அந்தப் பிரம்மாண்டமான கோயிலின் ஒவ்வொரு சிற்பத்தையும், மாடத்தையும் நெட்டியால் அப்படியே தத்ரூபமாகச் செதுக்குவதில் அய்யம்பேட்டை மற்றும் தஞ்சாவூர் கலைஞர்கள் கைதேர்ந்தவர்கள்.

மேலும், தாஜ்மஹால், மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோயில், மற்றும் சிலுவை போன்ற உருவங்களும் இதில் செய்யப்படுகின்றன. சில நேரங்களில், திருமண அழைப்பிதழ்கள் மற்றும் நினைவுப் பரிசுகளுக்காகப் பூக்கள் மற்றும் மாலைகளாகவும் இவை உருமாறுகின்றன. நெட்டியால் செய்யப்படும் ‘தர்ப்பை புல்’ போன்ற அலங்காரங்கள் கோயில் சடங்குகளில் இன்றும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

புவிசார் குறியீடு: அழிவின் விளிம்பிலிருந்து மீண்ட கலை

இருபதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், பிளாஸ்டிக் மற்றும் தெர்மாகோல் பொருட்களின் வரவால் நெட்டி வேலைப்பாடுகள் பெரும் சரிவைச் சந்தித்தன. விலை மலிவாகக் கிடைக்கும் தெர்மாகோல் பொருட்களை மக்கள் அதிகம் நாடியதால், உண்மையான நெட்டி கலைஞர்களின் வாழ்வாதாரம் பாதிக்கப்பட்டது.

இருப்பினும், 2020-ஆம் ஆண்டு தஞ்சாவூர் நெட்டி வேலைப்பாடுகளுக்குக் கிடைத்த ‘புவிசார் குறியீடு’ (GI Tag) ஒரு மிகப்பெரிய மைல்கல்லாக அமைந்தது. இது இந்தக் கலையின் தனித்துவத்தை உலகுக்கு உணர்த்தியது. இன்று ‘தஞ்சாவூர் நெட்டி’ என்ற பெயரில் விற்கப்படும் ஒரு பொருள், அது இயற்கையான நெட்டித் தண்டால் செய்யப்பட்டது என்பதையும், தஞ்சாவூர் மண்ணின் கலைஞர்களால் உருவாக்கப்பட்டது என்பதையும் இந்தக் குறியீடு உறுதிப்படுத்துகிறது.

வரலாற்றுச் சுவடுகளில் ஒரு சமூகத்தின் உழைப்பு

இந்தக் கலையில் ஈடுபடும் கலைஞர்கள் தங்களை ‘நெட்டி வினைஞர்கள்’ என்று அழைத்துக்கொள்கின்றனர். இவர்கள் பெரும்பாலும் தஞ்சாவூரைச் சுற்றியுள்ள அய்யம்பேட்டை மற்றும் புன்னைநல்லூர் பகுதிகளில் வசிக்கின்றனர். தலைமுறை தலைமுறையாக இந்தக் கலையைத் தங்கள் பிள்ளைகளுக்குக் கற்பித்து வருகின்றனர்.

வரலாற்று ரீதியாகப் பார்க்கும்போது, மராட்டிய மன்னர்கள் இந்தக் கலைஞர்களுக்கு மானிய நிலங்களை வழங்கியதாகக் குறிப்புகள் உள்ளன. தஞ்சை அரண்மனையில் உள்ள கலைக்கூடங்களில் (Art Gallery) இன்றும் நூறு ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய நெட்டிச் சிற்பங்கள் எந்தவிதச் சேதமும் இன்றிப் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றன. இதுவே அந்தப் பொருளின் நீடித்த உழைப்பிற்கு ஒரு சிறந்த சான்று.

இன்றைய சவால்களும் எதிர்காலத் தேவைகளும்

இத்தனை பெருமைகள் இருந்தாலும், நெட்டி வேலைப்பாடுகள் இன்றும் சில சவால்களைச் சந்தித்து வருகின்றன:

• மூலப்பொருள் பற்றாக்குறை: ஏரிகளும் குளங்களும் ஆக்கிரமிக்கப்படுவதால், தரமான நெட்டிச் செடிகள் கிடைப்பது அரிதாகிவிட்டது. கலைஞர்கள் இப்போது அண்டை மாவட்டங்களிலிருந்து நெட்டியை வரவழைக்க வேண்டியுள்ளது.

• நேரம் மற்றும் உழைப்பு: ஒரு சிறிய நெட்டி கோயிலைச் செதுக்கக் கூட ஒரு வாரத்திற்கு மேலாகும். ஆனால், சந்தையில் அதற்கு இணையான விலை கிடைப்பதில்லை.

• யந்திரமயமாக்கல்: கையால் செய்யப்படும் கலைக்கு இயந்திரங்களால் செய்யப்படும் பொருட்கள் சவாலாக உள்ளன.

இருப்பினும், தமிழக அரசின் ‘பூம்புகார்’ (Poompuhar) நிறுவனம் இந்தக் கலைஞர்களுக்குப் பயிற்சி அளிப்பதோடு, உலகளாவிய சந்தையை ஏற்படுத்திக் கொடுப்பதிலும் ஆர்வம் காட்டி வருகிறது.

வரலாற்று ஆய்வாளரின் பார்வையில்: ஒரு முடிவுரை

தஞ்சாவூர் நெட்டி வேலைப்பாடுகள் என்பது ஒரு வெறும் அலங்காரப் பொருள் அல்ல; அது இயற்கையோடு இயைந்த தமிழர்களின் வாழ்வியலின் அடையாளம். வயலில் கிடக்கும் ஒரு களைச்செடியை, ஒரு கலைச் சிற்பமாக மாற்றும் அந்த வித்தை, தமிழர்களின் ஆக்கபூர்வமான சிந்தனைக்கு ஒரு சான்று.

ஒரு வரலாற்று எழுத்தாளராக நான் காண்பது என்னவென்றால், இந்தக் கலை சோழர்களின் கம்பீரத்தையும், மராட்டியர்களின் நுணுக்கத்தையும் ஒரே நேரத்தில் பிரதிபலிக்கிறது. காவிரி நீரின் குளிர்ச்சியும், தஞ்சை மண்ணின் வாசனையும் கலந்த இந்த வெண்மையான சிற்பங்கள், இன்னும் பல நூற்றாண்டுகள் தமிழர்களின் பெருமையை உலகெங்கும் பறைசாற்ற வேண்டும். அடுத்த முறை நீங்கள் தஞ்சாவூர் சென்றால், பிளாஸ்டிக் பொம்மைகளைத் தவிர்த்து, மண்ணின் மணமும் மனமும் கலந்த ஒரு நெட்டிச் சிற்பத்தை வாங்கிச் செல்லுங்கள்; அது ஒரு கலைஞனின் கனவையும், ஒரு இனத்தின் வரலாற்றையும் பாதுகாக்கும் செயலாகும்.