இல்லற வாழ்வில் காதலும் தனிமையும் எவ்வளவு அழகோ, அதே அளவு அழகானது மழலைச் செல்வம். கணவன், மனைவி என இருவர் மட்டுமே நிறைந்திருந்த காதல் உலகிற்குள் ஒரு குழந்தை நுழையும்போது, அந்தச் சூழல் முற்றிலும் மாறுகிறது. ‘காதலர்கள்’ என்ற நிலையிலிருந்து ‘பெற்றோர்’ என்ற உன்னத நிலைக்கு அவர்கள் உயர்கிறார்கள்.

அந்தத் தருணத்தில், தங்களின் தனிமையான நேரத்தை இந்தக் குழந்தை பறித்துவிட்டதே என்ற செல்லக் கோபம் ஒரு தாய்க்கு வருவது இயல்பு. இந்த நுட்பமான உளவியலை, பலப்பட்டடைச் சொக்கநாதப் புலவர் இயற்றியுள்ள “பாலனைப் பழித்தல்” என்ற பாடல் மிக அழகாகப் பதிவு செய்துள்ளது.

பிரியாததைப் பிரிக்கும் ஆற்றல்

உலகில் சில பொருள்களை ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்றைப் பிரிக்கவே முடியாது என்று நாம் நினைப்போம். ஆனால், இயற்கைக்கும் அறிவிற்கும் அந்த ஆற்றல் உண்டு என்பதைப் புலவர் அழகிய உவமைகளால் விளக்குகிறார்.

பூவும் மணமும்

பூவோடு கலந்திருக்கும் வாசனையைப் பிரிக்க முடியுமா? வண்டு அதைச் செய்கிறது. பூவிலுள்ள தேனை வண்டு உறிஞ்சிக் குடித்தவுடன், அந்தப் பூ தன் மணத்தை இழந்து வாடுகிறது.

சொல்லும் பொருளும்

ஒரு சொல்லையும் அதன் ஆழமான பொருளையும் பிரிக்கவே முடியாது. ஆனால், தேர்ந்த புலவர்கள் ஒரு சொல்லைப் பிரித்து, அதன் உள்ளுறையும் பொருளைத் தனித்தனியே எடுத்து விளக்கி விடுகிறார்கள்.

உடலும் உயிரும்

பிரிக்க முடியாத இந்த இரண்டையும் பிரிக்கும் ஆற்றல் எமதர்மனுக்கு மட்டுமே உண்டு.

கரும்பும் சாறும்

கரும்பிலிருந்து அதன் இனிமையான சாற்றைப் பிரித்தெடுக்கும் வேலையை ஆலை செய்கிறது.

எள்ளும் எண்ணெயும்

எள்ளுக்குள் ஒளிந்திருக்கும் எண்ணெயைச் செக்கு இயந்திரம் அரைத்துப் பிரித்து, பிண்ணாக்கை வேறாக்கி விடுகிறது.

பாலும் நீரும்

பாலோடு கலந்திருக்கும் நீரைப் பிரித்தெடுக்கும் நுண்ணிய ஆற்றல் அன்னப்பறவைக்கு உண்டு என்று இலக்கியங்கள் கூறுகின்றன.

காதலர்களைப் பிரித்த “சிறுவன்”

இந்த உவமைகளையெல்லாம் புலவர் எதற்காகக் கூறுகிறார்?ஒரு இளம்பெண், தன் கணவனோடு எவ்வித இடையூறுமின்றி இன்பமாக வாழ்ந்து வருகிறாள். அவர்கள் இருவருக்கும் இடையே சிறு இடைவெளி கூட இல்லை. அவர்கள் எப்படி இருந்தார்கள் தெரியுமா? பாலும் நீரும் போல, பூவும் மணமும் போல, சொல்லும் பொருளும் போல, உடலும் உயிரும் போல, கரும்பும் சாறும் போல, எள்ளும் எண்ணெயும் போலப் பிரிக்க முடியாத காதலோடு ஒன்றிணைந்து வாழ்ந்தார்கள்.

அப்போது அந்தப் பெண் கருவுற்று, ஒரு அழகான குழந்தையைப் பெற்றெடுக்கிறாள். தாயான பின், அவளது முழு கவனமும் நேரமும் குழந்தைக்கே செல்கிறது. கணவனோடு தனித்திருக்கும் நேரம் குறைகிறது. அப்போது அந்தத் தாய், தன் மழலையைப் பார்த்துச் செல்லமாகக் கோபித்துக் கொள்கிறாள்.

“அருமை மகனே! நானும் உன் தந்தையும் பிரிக்க முடியாதபடி ஒன்றிணைந்து காதலித்து வந்தோம். அப்படிப்பட்ட எங்களை நீ பிரித்துவிட்டாயே! பாலில் உள்ள நீரைப் பிரிக்கும் அன்னப்பறவை போலவும், பூவின் மணத்தைப் பிரிக்கும் வண்டு போலவும், சொல்லைப் பிரிக்கும் புலவர் போலவும், உயிரைப் பிரிக்கும் எமன் போலவும், கரும்பைப் பிரிக்கும் ஆலை போலவும், எள்ளைப் பிரிக்கும் செக்கு போலவும் நீ வந்து எங்கள் காதலைப் பிரித்துவிட்டாயே!” என்று கூறுகிறாள்.

பாடல்

அரும்பா லகாமுனம் பூமணம் சொற்பொருள் ஆகம்உயிர்
கரும்பாஞ் சுவைஎள்ளும் எண்ணெயும்போல ஒத்த காதலரைப்
பெரும்பாலில் நல்லன்னம் கங்காசலத்தைப் பிரிப்பது போல
சுரும்பாப் புலவர் என்ஆலை செக்கெனத் தோன்றினையே.

பாடலின் உண்மையான மனோபாவம்

இந்தப் பாடலைப் படிக்கும்போது, அந்தத் தாய் உண்மையிலேயே குழந்தை தன் காதலைக் கெடுத்துவிட்டதாக வருந்துகிறாளா என்ற கேள்வி எழலாம். நிச்சயமாக இல்லை! இது ஒரு ஆழமான மனவியல் நுட்பம்.

இளமைக்காலக் காதல் இன்பத்தைத் தற்காலிகமாக இழந்திருந்தாலும், ‘தாய்மை’ என்ற பேரின்பம் அவளுக்கு அளவற்ற மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது. குழந்தையைக் கட்டித் தழுவி முத்தமிடும்போது கிடைக்கும் சுகத்திற்கு முன்னால், எந்தக் காதலும் ஈடாகாது என்பதை உணர்ந்தவள் அவள். அந்தப் பெருமிதத்தையும், மழலையின் மீதுள்ள எல்லையற்ற பாசத்தையுமே ஒருவிதமான “செல்லப் பழிப்பாக” (Playful blame) இந்தப் பாடலில் வெளிப்படுத்துகிறாள்.

மனித உணர்வுகளின் மிக மெல்லிய இழைகளை, குறிப்பாகத் தாய்மையின் உளவியலை இவ்வளவு ஆழமாகவும், சுவாரசியமாகவும் பதிவு செய்திருப்பது பலப்பட்டடைச் சொக்கநாதப் புலவரின் கவித்துவத்திற்குச் சிறந்த சான்றாகும். செறிவான பொருளும், கற்பனை வளமும் மிக்க இத்தகைய கவிதைகள் தான், தமிழிலக்கியத்தின் காலத்தால் அழியாத பொக்கிஷங்கள்.

#தமிழ்இலக்கியம் #பலப்பட்டடைச்சொக்கநாதப்புலவர் #தாய்மை #குழந்தைவளர்ப்பு #கவிதைநயம் #தமிழ்ப்பண்பாடு #TamilLiterature #TamilPoetry #TamilHeritage #Motherhood#Book #Books #Booklovers #TamilBooks