“ஒருநாள், நான் நூலகத்தில் இருந்தபோது, யாப்பருங்கல விருத்தி என்ற பழைய நூல் ஒன்று என் கையில் கிடைத்தது. அதை ஆழ்ந்து படிக்கத் தொடங்கியபோது, அதன் உரையாசிரியர் சில செய்யுள்களை உதாரணமாகக் காட்டியிருந்தார். அவற்றில் சில, இன்று மறைந்துபோன நூல்களிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை என்பதை உணர்ந்தேன். மறைந்துபோன அந்தத் தமிழ் நூல்களை, என் குடும்பத்தில் மறைந்த இரண்டு அருமைக் குழந்தைகளாகவே என் மனம் கண்டது. அந்தக் கணத்தில், ஒரு புதிய எண்ணம் என் மனதில் வேரூன்றியது. தமிழன்னை எத்தனை நூல்களை,
சங்க காலத்தில் கடற்கரை பகுதியான நெய்தல் திணையில் வாழ்ந்த மக்களின் உணவு முறைகள், இயற்கையோடு இயைந்த அவர்களின் வாழ்க்கை முறையை அழகாகப் பிரதிபலித்தன. அவர்களின் முதன்மையான உணவு மீன் மற்றும் கடல்சார் உணவுகளாக இருந்தன. அவற்றைப் பதப்படுத்தியும், பண்டமாற்று செய்தும், மேலும் சில உணவுப் பொருட்களுடன் இணைத்தும் அவர்கள் தங்கள் உணவுத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்துகொண்டனர். நெய்தல் நிலத்து உணவும் வாழ்வும் நெய்தல் திணையைச் சேர்ந்த பெண்கள், கடலிலிருந்து ஆண்கள் வேட்டையாடி வந்த பலவகையான மீன்களைச் சமைத்து
ஆமை முட்டை முதல் அயிலை மீன் குழம்புவரை – சங்ககாலத் தமிழர் உணவு Read More »
மராட்டியரின் ஆட்சிகாலம் மாராட்டியர் மற்றும் அதற்கு முன்பு தஞ்சையை ஆண்ட கவரை நாயக்கர் மக்களின் கலப்பு ஆட்சியாகவே கருத வாய்ப்புள்ளது. தஞ்சை மராடியட்டியரிடம் வீழ்ந்தபிறகு, கவரை நாயக்கர்களான பல தஞ்சை நாயக்க குடும்பத்தினர், மராட்டியருடன் மண உறவில் இணைந்தனர். மராட்டியர் ஆட்சி தஞ்சையில் அமைவதற்கு முன்பு, 1530 முதல் 1674 வரை தஞ்சையை ஆண்ட நாயக்கர்கள் தெலுங்கு பேசும் விஜயநகரப் பேரரசின் பிரதிநிதிகளாகத் திகழ்ந்தனர். அவர்களின் ஆட்சிக்காலத்தில், தமிழ் மற்றும் தெலுங்கு ஆகிய இரு மொழிகளும் அரசவை
கிருஷ்ணதேவராயர் எழுதிய ஆமுக்தமால்யதாவில், மால தாசரி என்ற வைணவ பக்தர், தோல் சட்டையை (தோல்குபுசம்பு) அணிந்திருந்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அய்யலராஜு நாராயணமத்யா எழுதிய தெலுங்குப் படைப்பான ஹம்சவிம்சதி, ஒரு மேய்ப்பர் அணிந்த தோல் சட்டை (தொலுக்குல்லாயி) பற்றிக் கூறுகிறது. டோமிங்கோ பாய்ஸ் என்ற போர்ச்சுகீசியப் பயணி, குதிரை வீரர்கள் உறுதியான தோல் அடுக்குகளால் செய்யப்பட்ட உடைகளை அணிந்திருந்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். இத்தகைய ஆடைகள் தற்போது வழக்கத்தில் இல்லை. அதிக விலையுள்ள தோல் ஜாக்கெட்டுகள் மட்டுமே சந்தையில் கிடைக்கின்றன. அவை சாதாரண
வண்ணக் காலணிகள் தயாரிக்கும் ரசாயன அறிவியலை அறிந்திருந்த தோல் பொருட்கள் செய்வோர் Read More »
ஆந்திர தேச கடவுள் கனவில் கூற, கன்னடப் பேரரசை ஆளும் துளு அரசர், தமிழ் புலவர் பற்றி தெலுங்கில் எழுதிய காவியம் கிருஷ்ணதேவராயர், புலமைமிக்க அறிஞராகவும் மிகச்சிறந்த கவிஞராகவும் இருந்தார். சமகால இலக்கியங்களும் கல்வெட்டுகளும் இவரை, ‘காவிய நாடகம் அலங்கார மர்மக்ஞர்’ (காவியம், நாடகம், மற்றும் அணி இலக்கணத்தின் ரகசியங்களை அறிந்தவர்), ‘சாகித்ய சமர ஆங்கண சர்வபௌம’ (இலக்கியத்திலும் போர்க்களத்திலும் பேரரசர்), மற்றும் ‘கவிதா பிரவீண்ய ஃபணிச’ (கவிதை இயற்றும் திறனில் ஆதிசேஷனை போன்றவர்) என்றெல்லாம் போற்றுகின்றன.
“அறுவை” என்ற சொல்லின் தோற்றம் மற்றும் பொருள் “அறு” என்ற வினைச்சொல்லில் இருந்து “அறுவை” என்ற சொல் உருவானது. இது துணியைக் குறிக்கும் ஒரு பொதுவான பெயராகும். துணியை அறுத்து, வெட்டி பயன்படுத்தியதால் இச்சொல் உருவானது. சங்க இலக்கியத்தில் கலிங்கத்திற்கு அடுத்த நிலையில் பயன்பட்டாலும், பிற இலக்கியங்களில் அது மிகக் குறைவாகவே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. கிழிந்த துணியைக் குறிக்க “கிழி” என்ற சொல்லும் பயன்படுத்தப்பட்டது. சங்க இலக்கியங்களில் அதிகம் பயன்படுத்தப்பட்டாலும், பிற திராவிட மொழிகளான கன்னடம், துளு, தெலுங்கு
ஆந்திர தென்பிராமி கல்வெட்டு கூறும் அறுவை எனும் துணி வணிகர் Read More »
‘வம்பு’ என்ற சொல் சங்க இலக்கியங்களில் பல இடங்களில் இடம்பெற்றுள்ளது. இச்சொல் பொதுவாக புதியது, நிலையற்றது, திடீரெனத் தோன்றியது போன்ற பல பொருள்களைக் குறிக்கிறது. வம்பு – பல பொருள்கள் புதியவர்/அயலவர்: ‘வம்ப மாக்கள்’ என்பது புதியவர்கள் அல்லது அந்நியர்களைக் குறிக்கும். ”வம்ப மாக்கள் வரு_திறம் நோக்கி செம் கணை தொடுத்த செயிர் நோக்கு ஆடவர்” – நற்றிணை 298/1,2 பாலை நிலப் பாதையில் புதிதாக வரும் பயணிகளைக் கண்டு, சினம் கொண்ட வீரர் ஒருவர் கூர்மையான
வம்பு வேந்தர், வம்பு மள்ளர், வம்பு வடுகர், வம்பு மோரியர், வம்பு பல்லவர் Read More »
சென்னையில் உருவான க்ரோம் தோல் நிறுவனம், தென்னிந்தியாவின் முதல் தோல் தொழிற்சாலை. அந்த இடம் இன்று குரோம்பேட்டை என அழைக்கப்படுகிறது. ஆங்கிலேயர்களின் குறிப்புகளின்படி, 1857-ல் சென்னையில் இருந்து ஏற்றுமதி செய்யப்பட்ட தோல் பொருட்கள், உலகிலேயே மிக உயர்ந்த தரமானவை. இவற்றை உருவாக்கியவர்கள் சக்கிலியர்கள். காலனியக் காலம் தொடங்கும் வரை, தொலை தூரங்களுக்கு தண்ணீர் கொண்டு செல்ல ஆட்டுத்தோலால் ஆன பைகளைத் தைத்ததும் இவர்கள்தான். தென் இந்தியாவில் 19 ஆம் நூற்றாண்டு வரை, தோல் பைகள் மற்றும் பிற
சங்க இலக்கியப் பாடல்களின் மூலம், கரிகாலன் காஞ்சியில் தான் உருவாக்கிய புதிய தலைநகரில் பார்ப்பனர்களால் நிகழ்த்தப்பட்ட சிறப்புமிக்க வேள்விச் சடங்குகளால் ஈர்க்கப்பட்டான். ஆரியப் பண்பாட்டோடு நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டதன் விளைவாக அதனை தானும் நடத்தி, செலவுமிக்க வேத யாகங்களை ஆதரித்த முதல் தமிழ மன்னன் கரிகாலன் ஆனார். கரிகாலனின் இறப்புக்குப் பிறகு, அவனது வேள்விச் சிறப்பைக் குறித்து கரும்பூட்கிழான் பாடிய பாடலில், தமிழர்களின் நிலத்தில் நிகழ்த்தப்பட்ட ஒரு சிறந்த வேள்விச் சடங்கின் மிகப்பழமையான விளக்கம் காணப்படுகிறது. அப்பாடல்,
பிரம்மதேயம் என்பது பிராமணர்களுக்கு நிலம் அல்லது கிராமம் தானமாக வழங்கப்படும் ஒரு முறையாகும். இதில், ‘பிரம்ம’ அல்லது ‘பிரம’ என்பது பிராமணர்களையும், ‘தாயம்’ என்பது உரிமையையும் குறிக்கிறது. இந்த பிரம்மதேய கிராமங்கள் பொதுவாக நீர் வளம் நிறைந்த பகுதிகளுக்கு அருகிலேயே அமைந்திருந்தன. இந்த முறை வட இந்தியாவில் மௌரியர் காலத்திற்கு முன்பே நடைமுறையில் இருந்தது. கோசல மற்றும் மகத நாட்டு மன்னர்கள் பிராமணர்களுக்கு கிராமங்களை தானமாக வழங்கியதை பழைய பாலி நூல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. தமிழ்நாட்டில் பிரம்மதேயத்தின் தோற்றம்