கட்டுரைகள்

மணிக்கிராமத்தார் என்போர் உறையூர் மணிக்கிராமம், கொடும்பாளூர் மணிக்கிராமம், காவிரிப்பூம்பட்டினத்து மணிக்கிராமம் எனும் கல்வெட்டுத் தொடர்கள் மூலம் பல நகரங்களில் வாழ்ந்து வணிகம் புரிந்தோர் என பொதுவாக அடையாளம் காணப்படுகிறது. மணிக்கிராமம் என்பது பண்டைய இந்தியா மற்றும் தென்னிந்தியாவில் செயல்பட்டு வந்த ஒரு முக்கிய வணிகக் குழுவாகும். நாடோடி வணிகர்களால் உருவாக்கப்பட்ட இந்த அமைப்பு, ஐநூற்றுவர் (அய்யவோலே ஐநூறு) மற்றும் அஞ்சுவண்ணம் (அஞ்சுமான்) போன்ற குழுக்களுடன் இணைந்து வணிக நடவடிக்கைகளில் பெரும் பங்கு வகித்தது. அஞ்சுவண்ணம் பெரும்பாலும் துறைமுகப்

தொண்டை நாடு சான்றோர் உடைத்து என்ற பழமொழி உண்டு. இதன் பொருள் பல்வேறு சமய தத்துவ அறிஞர்கள் வந்து குவிந்த நாடாக தொண்டைநாடு கருதப்படுகிறது. அதேபோல, திருலிங்கா’ என்ற பெயர் தெலுங்கு மொழிக்கு எப்படி வந்தது என்பது குறித்து நீண்ட காலமாகப் பல்வேறு கருத்துகள் நிலவி வந்தன. சிலர் இது ‘திரிலிங்கம்’ (மூன்று லிங்கங்கள்) என்பதிலிருந்து வந்ததாக வாதிட்டனர். ஆனால், இந்திரவர்மனின் பர்லே பட்டயங்கள், கி.பி. 498-ல் ‘திருலிங்கா’ என்ற ஒரு நாடு இருந்ததற்கான ஆதாரத்தை வழங்குகின்றன.

சம்புவராயர்கள் தங்களை என்றும் சோழர் வழிவந்தர்வர்கள் எனக் கூறிக் கொண்டதில்லை என்கிறார், திரு. A. கிருஷ்ணஸ்வாமி (Proceedings of the Indian History Congress, 1957) மேலை சாளுக்கியர்கள் (957–1184) இருந்தவரை தெலுங்கு சோழர்களும் தமிழ் சோழர்களும் முட்டி மோதிக்கொண்டனர். பிற்கால சோழர்கள் காலத்தில் தெலுங்குச் சோழர்களும் தமிழ்ச் சோழர்களும் ஒருவருக்கு ஒருவர் உதவிக்கொண்டனர். மூன்றாம் இராசராச சோழன் (1216 – 1256) ஆட்சிக் காலத்தில், அழகியசோழ சாம்புவராயன், எதிரிசோழ சாம்புவராயன், வீரப்பெருமாள் குலோத்துங்கசோழ சாம்புவராயன் போன்ற

பழந்தென்னகத்தில் அடிமைகள் ஒரு பொருளாதார நிர்பந்தமாக இருந்ததே ஒழிய சமூகக் கட்டாயமாக இருந்தது இல்லை. ஆண்டான் அடிமை என்பது பொருளாதார வீழ்ச்சியால் ஏற்பட்ட ஒன்றாக பெரும்பாலும் இருந்தன. சில இடங்களில் தண்டனைக்காக பிராமணர் முதல் செட்டியார்கள் வரையிலான பெண்கள் கூட அடிமையாக விற்கப்பட்டனர். மத்திய காலத்தில், தென்னிந்தியாவில் அடிமைத்தனம் ஒரு சமூக அமைப்பாக நிலவியது. விஜயநகரப் பேரரசு காலத்தில் வாழ்ந்த பயணிகள் மற்றும் வரலாற்று ஆவணங்கள் இதை உறுதிப்படுத்துகின்றன. சட்ட வல்லுநரான விஜ்ஞானேஸ்வரர், தனது ‘மிதாக்ஷரா’ என்ற

கட்டுரை முன்னோட்டம்: பண்டைய இலங்கை: ஓர் இனக்குழு அற்ற காலம்: கிமு 1000 ஆம் ஆண்டளவில் இலங்கையில் இன்று நாம் அறிந்த “இலங்கை” என்ற நாடு, “சிங்களம்” அல்லது “தமிழ்” என்ற மொழிகள், அல்லது “சிங்களவர்” அல்லது “தமிழர்” என்ற மக்கள் பிரிவுகள் எதுவும் இல்லை. வாழ்க்கை பழமையான நிலையில் இருந்தது. சிங்களவரின் தோற்றம்: சிங்களவர்கள் எங்கிருந்தும் இலங்கைக்கு வந்தவர்கள் அல்ல. அவர்கள் இலங்கையிலேயே படிப்படியாக வளர்ந்த ஒரு இனக்குழு. அவர்களின் மொழியான சிங்களமும் இங்கேயே உருவானது.

பத்து பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருசக்கர வாகனத்தில், திருச்சியில் இருந்து தஞ்சை செல்ல காவிரிக்கரை சாலையை விரும்பி பயணிப்பேன். இரண்டு புறமும் அடர்த்தியான மரங்கள் மிக இரம்மியமாக அப்பயணம் இருக்கும். ஆனால் சாலை விரிவாக்கப் பணிகளுக்கு அந்த மரங்கள் இன்று அழிக்கப்பட்டுவிட்டன. இம்மரங்களின் முக்கியத்துவம் பற்றியும், கரிகாலனும் தொலைநோக்கு சிந்தனை பற்றியும் தெலுங்கு சோழர் ஆவணம் ஒன்று கூறுகிறது. கரிகாலன் காவிரிக்கு இரண்டுபுறமும் கரை எழுப்பினான் என்பதே செப்பேடுகள் கூறும் வரலாறு. இதனை அவன் நேரிடிப் பார்வையில்

புகழ்பெற்ற தஞ்சை சோழர்களான விஜயாலயச் சோழர்களுக்கும், தெலுங்குச் சோழர்களுக்கும் நேரடித் தொடர்பில்லை. தெலுங்குச் சோழர்களின் வம்சம் இரண்டாம் கரிகாலன் மற்றும் தசவர்மன் ஆகிய இரண்டு கிளைகளாகப் பிரிவதாகவும், அவர்களது கல்வெட்டுகளே இதற்கு வலுவான சான்றுகள் என்பதையும் கட்டுரை தெளிவுபடுத்துகிறது. குறிப்பாக, ஜடா சோழன், கரிகாலன், மகிமான சோழன் (மாவன் கிள்ளி), கரிகாலன் II, தசவர்மன், தொண்டைமான் ஆகியோர் வழிவந்த அரசர்கள் தெலுங்குப் பகுதி அரசர்கள் என்பதை கல்வெட்டுகளும் தமிழ் இலக்கியங்களும் உறுதிப்படுத்துகின்றன. மேலும், தெலுங்குச் சோழர்களின் செப்பேடுகளின்