Day: மார்ச் 2, 2026

விண்ணை முட்டும் கோபுரங்களும், வேத கோஷங்களும், பாலாற்றின் மணற்பரப்பும் கொண்ட காஞ்சிபுரம், வெறும் ஆன்மீகப் பூமி மட்டுமல்ல. அது தமிழர்களின் கலைத் திறனுக்கும், உழைப்பக்கும் சான்றாக விளங்கும் பட்டுக்கோட்டை. அங்கே, தறிகளின் ஓசை ஒரு தாளமாகவே ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது. அந்தத் தாளத்தில்

மதுரை என்றாலே நம் நினைவுக்கு வருவது மீனாட்சி அம்மன் கோயிலும், மல்லிகைப் பூவும் தான். ஆனால், அந்தப் பழமையான நகரத்தின் வீதிகளில் நடக்கும்போது, வண்ணமயமான புள்ளிகளுடன் காற்றில் ஆடும் ஒரு மெல்லிய துணி உங்களைக் கவரும். அதுதான் ‘மதுரை சுங்குடி’ (Madurai

தஞ்சாவூர் ஓவியம்: பொன்னும் கல்லும் இழைத்த தெய்வீகக் காவியம் காவிரித் தாய் பாய்ந்து வளம் செழிக்கச் செய்யும் சோழ மண்டலத்தின் இதயப் பகுதியில், கலைகளின் சரணாலயமாகத் திகழ்வது தஞ்சாவூர். அங்குள்ள பெரிய கோயிலின் நிழலில், ஆயிரம் ஆண்டுகாலப் பாரம்பரியத்தைத் தாங்கி நிற்கும்

மஞ்சள் வெயில் மாலையில், மேட்டூர் அணையின் குளுமையும், ஏர்க்காட்டின் தென்றலும் சங்கமிக்கும் சேலம் மாநகரின் வீதிகளில் நுழைந்தால், ஒரு மெல்லிய இசை நம் காதுகளைத் தழுவும். அது வேறு எதுவுமில்லை; ஆயிரக்கணக்கான தறிகள் ஒன்றிணைந்து எழுப்பும் “தக்-தக்” என்ற அந்த லயமான

பண்டையத் தமிழகத்தின் நெசவுக் கலை என்பது வெறும் நூல்களின் பின்னிணைப்பு மட்டுமல்ல; அது ஒரு பண்பாட்டின் அடையாளம், ஒரு சமூகத்தின் வாழ்வாதாரம், மற்றும் ஒரு கலைஞனின் ஆன்மா. காஞ்சிபுரத்தின் கம்பீரத்திற்கு இணையாக, வட ஆற்காடு சீமையின் பெருமையாகத் திகழ்வது ‘ஆரணி பட்டு’