ஈத்தாமொழி நெட்டைத் தென்னை

தெற்கே முக்கடல் சங்கமிக்கும் குமரி முனையில், மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் சாரலும் அரபிக்கடலின் உப்புக்காற்றும் கைகோர்க்கும் ஓரிடத்தில், வானத்தை முட்டி நிற்கும் ஒரு பச்சைத் தூண் கூட்டம் இருக்கிறது. அவை வெறும் தென்னை மரங்கள் அல்ல; அவை கன்னியாகுமரி மண்ணின் அசைக்க முடியாத வாழ்வாதாரச் சின்னங்கள். ‘ஈத்தாமொழி நெட்டைத்

தஞ்சாவூர் பொம்மை

காவேரி ஆறு பாய்ந்து வளம் செழிக்கச் செய்யும் சோழ மண்டலத்தின் இதயப் பகுதியில், கலைகளின் இருப்பிடமாகத் திகழ்வது தஞ்சாவூர். அங்குள்ள பெரிய கோயிலின் கம்பீரத்திற்கு இணையாக, உலகெங்கிலும் உள்ள மக்களின் வரவேற்பைப் பெற்ற ஒரு கலைப்பொருள் உண்டென்றால், அது ‘தஞ்சாவூர் பொம்மை’. தலையாட்டும் பொம்மையைக் கண்டாலே ஒருவித மழலைத்

நீலகிரி தேயிலை

நீல மலைகளின் மடியில், பனிமூட்டங்கள் தாழ்ந்து வந்து தேயிலைச் செடிகளை முத்தமிடும் ஒரு காலைப் பொழுதை கற்பனை செய்து பாருங்கள். அந்த மெல்லிய குளிரில், ஒரு கோப்பை தேயிலைச் சாற்றின் மணம் உங்கள் நாசியைத் துளைக்கும்போது, அது வெறும் பானமாகத் தெரிவதில்லை; அது ஒரு சகாப்தத்தின் கதையைச் சொல்கிறது.

விருப்பாச்சி மலைவாழை

பழனி மலைத்தொடரின் பசுமையான சரிவுகளில், மேகங்கள் தவழும் உயரத்தில், ஒரு அபூர்வமான கனி விளைகிறது. அது வெறும் பழமல்ல; தமிழர்களின் பண்பாடு, ஆன்மீகம் மற்றும் மருத்துவ அறிவியலோடு பின்னிப் பிணைந்த ஒரு உயிருள்ள வரலாறு. ‘விருப்பாச்சி மலைவாழை’ (Virupakshi Hill Banana) என்று அழைக்கப்படும் இந்த வகை, இன்று

சிறுமலை மலை வாழைப்பழம்

“சிறுமலை மலை வாழைப்பழம் என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டில், மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் பழனி மலைத்தொடரில் உள்ள சிறுமலைப் பகுதியில் விளையும் ஒரு தனித்துவமான வாழைப்பழம்” என்று மிக எளிமையாக ஒரு வரியில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும். 2008-2009 ஆம் ஆண்டில் இதற்கு மத்திய அரசால் ‘புவிசார் குறியீடு’ (Geographical Indication) வழங்கப்பட்டது