சேலம் பட்டு

மஞ்சள் வெயில் மாலையில், மேட்டூர் அணையின் குளுமையும், ஏர்க்காட்டின் தென்றலும் சங்கமிக்கும் சேலம் மாநகரின் வீதிகளில் நுழைந்தால், ஒரு மெல்லிய இசை நம் காதுகளைத் தழுவும். அது வேறு எதுவுமில்லை; ஆயிரக்கணக்கான தறிகள் ஒன்றிணைந்து எழுப்பும் “தக்-தக்” என்ற அந்த லயமான சத்தம் தான். அந்தச் சத்தத்திலிருந்துதான் பிறக்கிறது,

கோவை கோரா காட்டன்

தமிழகத்தின் மேற்குச் சீமை எனப்படும் கொங்கு நாடு, எப்போதுமே தன் மடியில் ஏதோ ஒரு அதிசயத்தைத் தாங்கி நிற்கும். நொய்யல் ஆற்றின் கரையில் எழுந்த கோயம்புத்தூர், ஒரு காலத்தில் ‘தென்னிந்தியாவின் மான்செஸ்டர்’ என்று புகழப்பட்டதற்கு அதன் மண்ணில் விளைந்த வெண் தங்கமான பருத்தி மட்டுமே காரணமல்ல; அந்தப் பருத்தியைப்

ஆரணி பட்டு

பண்டையத் தமிழகத்தின் நெசவுக் கலை என்பது வெறும் நூல்களின் பின்னிணைப்பு மட்டுமல்ல; அது ஒரு பண்பாட்டின் அடையாளம், ஒரு சமூகத்தின் வாழ்வாதாரம், மற்றும் ஒரு கலைஞனின் ஆன்மா. காஞ்சிபுரத்தின் கம்பீரத்திற்கு இணையாக, வட ஆற்காடு சீமையின் பெருமையாகத் திகழ்வது ‘ஆரணி பட்டு’ (). திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தின் பாலாற்றங்கரை ஓரத்தில்

சுவாமிமலை வெண்கலச் சிலைகள்

காவிரி நதியின் கிளை நதியான அரசலாற்றின் கரையில் அமைதியாக வீற்றிருக்கிறது சுவாமிமலை. முருகப்பெருமான் தனது தந்தையான சிவபெருமானுக்கே ‘ஓம்’ எனும் பிரணவ மந்திரத்தின் பொருளை உபதேசித்த புண்ணிய பூமி இது. ஆன்மீகச் சிறப்பிற்கு பெயர் பெற்ற இந்த ஊர், இன்று உலக அரங்கில் தனக்கென ஒரு தனி சிம்மாசனத்தை

ஈத்தாமொழி நெட்டைத் தென்னை

தெற்கே முக்கடல் சங்கமிக்கும் குமரி முனையில், மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் சாரலும் அரபிக்கடலின் உப்புக்காற்றும் கைகோர்க்கும் ஓரிடத்தில், வானத்தை முட்டி நிற்கும் ஒரு பச்சைத் தூண் கூட்டம் இருக்கிறது. அவை வெறும் தென்னை மரங்கள் அல்ல; அவை கன்னியாகுமரி மண்ணின் அசைக்க முடியாத வாழ்வாதாரச் சின்னங்கள். ‘ஈத்தாமொழி நெட்டைத்