கட்டுரைகள்

தமிழகத்தின் மையப்பகுதியில், பச்சமலை மற்றும் கொல்லிமலையின் அடிவாரத்தில் அமைந்திருக்கும் ஒரு சிறு கிராமம் அரும்பாவூர். அமைதியான இந்த ஊருக்குள் நுழைந்தாலே, காற்றில் ஒருவிதமான மரப்பிசினின் வாசனையும், உளி படும் ஓசையும் நமைக் வரவேற்கும். இங்கே செதுக்கப்படும் ஒவ்வொரு சிற்பமும் வெறும் மரக்கட்டை அல்ல; அவை ஆயிரம் ஆண்டுகாலச் சோழர் மற்றும் விஜயநகரப் பேரரசின் கலை மரபைத் தாங்கி நிற்கும் வரலாற்று ஆவணங்கள். ‘அரும்பாவூர் மரச்சிற்பங்கள்’ என்று அழைக்கப்படும் இந்தக் கலை, இன்று ‘புவிசார் குறியீடு’ (GI Tag)

தமிழகத்தின் நெற்களஞ்சியமான தஞ்சாவூர், வெறும் சோற்றுக்கு மட்டுமல்ல, கலைகளுக்கும் தாயகம். காவிரி நதி பாய்ந்து செழிப்பைக் கொடுக்கும் அந்த மண்ணில், ஒரு காலத்தில் அரச குடும்பத்தினரும், உயர் அதிகாரிகளும் மட்டுமே அணிந்து மகிழ்ந்த ஒரு தனித்துவமான கலை பிறந்தது. அதுதான் ‘கரப்பூர் கலம்காரி’. பெயரிலேயே ஒரு கம்பீரத்தைக் கொண்ட இந்தக் கலை, இன்று ‘புவிசார் குறியீடு’ (GI Tag) பெற்று உலகையே அண்ணாந்து பார்க்க வைத்திருக்கிறது. ஒரு துணியில் இயற்கையைச் சாயங்களாக ஊற்றி, தங்க இழைகளால் மின்னச்

மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் தென்கோடி முனையில், அரபிக்கடலும் வங்கக்கடலும் சங்கமிக்கும் இடத்திற்குச் சற்றுத் தொலைவில், மேகங்கள் முத்தமிடும் மலைச்சரிவுகள் மறைந்துள்ளன. அந்தச் சரிவுகளில் வீசும் காற்றில் ஒருவிதமான காரமான, அதே சமயம் மனதை வருடும் நறுமணம் எப்போதுமே தவழ்ந்துகொண்டிருக்கும். அதுதான் ‘கன்னியாகுமரி கிராம்பு’ (Kanniyakumari Clove). இன்று உலகமே கொண்டாடும் இந்த நறுமணப் பயிர், கன்னியாகுமரியின் மண்ணிற்கு வந்த கதை, ஒரு சாகசப் பயணத்திற்கு இணையானது. இது வெறும் மசாலாப் பொருள் அல்ல; இது ஒரு நிலப்பரப்பின்

இசை உலகின் ‘கருங்காலி’ அதிசயம்: நரசிங்கப்பேட்டை நாகஸ்வரத்தின் ஒரு நூற்றாண்டு கால வரலாறு! தமிழகத்தின் ஆன்மீக மையமான கும்பகோணத்திலிருந்து சில கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது அமைதியான நரசிங்கப்பேட்டை கிராமம். காவிரி நதி பாய்ந்து செழிப்பைக் கொடுக்கும் இந்த மண்ணில், காதுகளைத் துளைக்கும் சத்தங்களுக்கு நடுவே, ஒரு தெய்வீக இசைக்கருவி உருப்பெறுகிறது. அதுதான் உலகப்புகழ் பெற்ற ‘நரசிங்கப்பேட்டை நாகஸ்வரம்’. ஒரு மரத்துண்டு எப்படி மங்கல இசையின் அடையாளமாக மாறுகிறது? அதன் பின்னே இருக்கும் 100 ஆண்டுகால உழைப்பு என்ன?

சிவந்த தங்கம்: ராமநாதபுரம் முண்டு மிளகாயின் காரசாரமான வரலாறு! தமிழகத்தின் தென்கோடியில், “வானம் பார்த்த பூமி” என்று அழைக்கப்படும் ராமநாதபுரம் மாவட்டம், ஆன்மீகத்திற்கும் வீரத்திற்கும் மட்டுமல்ல, நாவூறும் காரத்திற்கும் பெயர் பெற்றது. அந்த மண்ணின் அடையாளமாகத் திகழ்வதுதான் ‘ராமநாதபுரம் முண்டு மிளகாய்’. சமையலறையில் ஒரு தாளிப்புக்கே ஒட்டுமொத்த வீட்டையும் மணக்கச் செய்யும் ஆற்றல் கொண்ட இந்த குண்டு மிளகாய், இன்று உலகளாவிய அங்கீகாரத்தைப் பெற்று ‘புவிசார் குறியீடு’ (Geographical Indication) எனும் மகுடத்தைச் சூடியுள்ளது. பெயர்க் காரணமும்

முள்ளு கத்திரிக்காயின் பிறப்பிடம்: இளவம்பாடி கிராமம் வேலூர் மாவட்டத்தின் மையப்பகுதியில் அமைந்துள்ள ஒரு சிறிய, ஆனால் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க விவசாயக் கிராமம்தான் இளவம்பாடி. இந்த மண்ணில்தான் முதன்முதலில் முள்ளு கத்திரிக்காய் பயிரிடப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. இளவம்பாடி மட்டுமின்றி, வேலூர் மாவட்டத்தைச் சுற்றியுள்ள அணைக்கட்டு, கணியம்பாடி, குடியாத்தம், கே.வி. குப்பம், வேலூர், காட்பாடி மற்றும் பேரணாம்பட்டு ஆகிய பகுதிகளிலும் இது பரவலாகப் பயிரிடப்படுகிறது. பாலாற்றுப் படுகையின் வளமான மண்ணும், இந்தப் பகுதிக்கே உரித்தான பிரத்யேகமான வறண்ட தட்பவெப்ப நிலையும் இந்தக்

 உளியின் ஓசையும் உயிர்பெறும் கற்களும்: மயிலாடி கல் சிற்பங்களின் மகத்தான வரலாறு இந்தியாவின் தென்கோடியில், மூன்று கடல்கள் சங்கமிக்கும் கன்னியாகுமரி மாவட்டம் இயற்கை எழிலுக்கும், ஆன்மீகத்திற்கும் பெயர் பெற்றது. சுற்றுலாப் பயணிகள் பலரும் கன்னியாகுமரியின் சூரிய உதயத்தையும், விவேகானந்தர் பாறையையும் ரசித்துவிட்டுத் திரும்புவது வழக்கம். ஆனால், கன்னியாகுமரியில் இருந்து சுமார் 10 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள ‘மயிலாடி’ என்ற சிறு கிராமத்திற்குள் நீங்கள் நுழைந்தால், அங்கே உங்களை வரவேற்பது அலைகளின் ஓசை அல்ல; மாறாக, கற்களோடு இரும்பு

தேநீர்க் கோப்பையின் உற்ற தோழன்: ஊட்டி வர்க்கியின் சுவையான வரலாற்றுப் பயணம் நீலகிரி மலையின் குளிர்ந்த காற்று முகத்தில் வீச, கைகளில் ஆவி பறக்கும் சுடச்சுட ஒரு கப் தேநீருடன் இதமான காலைப் பொழுதை ரசிப்பது என்பது அலாதியான சுகம். அந்தத் தேநீருக்குத் துணையாக, பற்களில் பட்டவுடன் நொறுங்கி, நாவில் கரையும் ஒரு சுவையான பண்டம் இருந்தால் எப்படி இருக்கும்? அதுதான் ‘ஊட்டி வர்க்கி’ (Ooty Varkey). மலைகளின் ராணியான ஊட்டியைப் பற்றி நினைக்கும்போதே, அங்கு மலரும்