கட்டுரைகள்

ஒரு தேசத்தின் வரலாறு என்பது பெரும்பாலும் வெற்றியாளர்களால் எழுதப்படுகிறது. அந்தப் பக்கங்களில் பேரரசுகளின் எழுச்சியும், மன்னர்களின் வீரமும், நவீனமயமாக்கலின் நன்மைகளும் மட்டுமே அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கும். ஆனால், அந்தப் பளபளப்பான சித்திரத்திற்குப் பின்னால் கோடிக்கணக்கான மக்களின் கண்ணீரும், ரத்தமும், சொல்லொணாத் துயரங்களும் புதைந்து கிடக்கின்றன. காலனியாதிக்கம் இந்தியத் தீபகற்பத்தில் நிகழ்த்திய அந்த இருண்ட பக்கங்களை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வரும் முயற்சியே இந்த நூல்.   யதார்த்தமும் எதிர்பார்ப்பும்   ஆப்பிரிக்காவின் காலனித்துவச் சூழலில் பல ஆண்டுகளைக் கழித்த ஒரு ஆய்வாளராக,

ஆதிசைவர்கள் சிவபெருமானின் திருமேனி தீண்டும் மாசிலா மரபினர்   தமிழகத்தின் ஆன்மீக வரலாற்றில் சைவமும் வைணவமும் இரு கண்களாகப் போற்றப்படுகின்றன. இதில் ‘சைவம்’ என்பது சிவபெருமானோடு தொடர்பு உடையது எனப் பொருள்படும். “சைவம் சிவனுடன் சம்பந்தமாவது” என்று திருமூலர் தனது திருமந்திரத்தில் தெளிவுபடுத்துகிறார். இத்தகைய பெருமை மிக்க சைவ சமயத்தில், சிவபெருமானையே முழுமுதற் கடவுளாகக் கொண்டு, முப்பொழுதும் அவரது திருமேனியைத் தீண்டிப் பூஜிக்கும் பேறு பெற்றவர்களே ‘ஆதிசைவர்கள்’ எனப்படுகின்றனர்.   அநாதி சைவனும் ஆதிசைவரும்   சைவப்

மருத்துவ உலகின் அகராதியில் ‘ஆன்டிபயாட்டிக்’ (Antibiotics) என்ற சொல் இன்று மிகச் சாதாரணமாகப் புழக்கத்தில் உள்ளது. ஆனால், ஒரு காலத்தில் வெறும் சிறு காயங்கள் கூட மனித உயிரைப் பறிக்கும் கொடிய ஆயுதங்களாக இருந்தன. அந்த இருண்ட காலத்தை மாற்றி, லட்சக்கணக்கான உயிர்களைக் காப்பாற்றிய ஒரு ‘அதிர்ஷ்டவசமான விபத்து’ தான் பெனிசிலின் கண்டுபிடிப்பு.   கண்ணுக்குத் தெரியாத எதிரிகள்   ஸ்டெஃபிலோகாக்கஸ், ஸ்ட்ரெப்டோகாக்கஸ், நீமோக்காக்கஸ், டிப்தீரியே… இந்தப் பெயர்களை உச்சரிப்பது எவ்வளவு கடினமோ, அதைவிடக் கடினமானது இவை

முதல் எதிர்ப்புக் குரல் பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் வீர வரலாறு   ஆங்கிலக் கிழக்கிந்தியக் கும்பெனிக்குச் சாதகமாகவும், ஆற்காடு நவாப்புகளின் ஆதரவுக் கரமாகவும் செயல்பட்டு வந்த பாளையக்காரர் பரம்பரையில் இருந்து, 1790-களில் முதல் எதிர்ப்புக் குரல் ஒலிக்கத் தொடங்கியது. அந்த ஆவேசக் குரலுக்குச் சொந்தக்காரர், வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்.   பிறப்பும் பெயர்க்காரணமும்   1760-ஆம் ஆண்டு பாஞ்சாலங்குறிச்சி பாளையக்காரரான ஜெகவீர பாண்டிய கட்டபொம்மனுக்கும், ஆறுமுகத்தம்மாளுக்கும் மகனாகப் பிறந்தார் கட்டபொம்மு நாயக்கன். பிற்காலத்தில் ‘ம.பொ.சி’ அவர்களால் சூட்டப்பட்ட ‘வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்’ என்ற

வரலாற்றின் பக்கங்களில் மத மாற்றங்களும், அதிகாரப் போட்டிகளும் ஒரு சமூகத்தின் தலையெழுத்தை எப்படி மாற்றியமைக்கின்றன என்பதற்கு யூத இனத்தின் வரலாறே ஆகச்சிறந்த சான்று.   கிறிஸ்துவத்தின் எழுச்சியும் யூதர்களின் இடப்பெயர்வும்   கி.பி. 313-ல் ரோமானிய மன்னன் கான்ஸ்டன்டைன் கிறிஸ்துவ மதத்திற்கு மாறியது, உலக வரலாற்றில் ஒரு மிகப்பெரிய திருப்புமுனை. மன்னனே மதம் மாறியதால், ரோமானியப் பேரரசு முழுவதும் கிறிஸ்துவம் அரச மதமாகப் பரவியது. அதுவரை சிறு தெய்வங்களை வணங்கிய அரேபியர்களும், ரோமானியக் காலனிகளில் இருந்த யூதர்களும்

தமிழகத்தை ஆண்ட சோழ மன்னர்கள் தங்களை வெறும் நிலப்பரப்பின் ஆட்சியாளர்களாக மட்டும் கருதவில்லை; அவர்கள் தங்களை அறத்தின் காவலர்களாகவும், சூரிய வம்சத்தின் நேரடி வாரிசுகளாகவும் அறிவித்துக் கொண்டனர். இதற்குச் சான்றாக இராஜராஜ சோழன், இராஜேந்திர சோழன் உள்ளிட்ட பல மன்னர்கள் வெளியிட்ட செப்பேடுகள் விளங்குகின்றன.   இக்ஷ்வாகு வம்சமும் சோழர்களும்   தர்ம சாத்திரத்தை உலகிற்கு அளித்த மனுவின் வழித்தோன்றல்கள் சோழர்கள் என்பது வரலாற்றுப் பதிவு. மனுவின் புதல்வன் இக்ஷ்வாகு. இந்த இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில்தான் உலகமே போற்றும்

பெரியார் வழங்கிய ‘சர்வாதிகாரி’ பட்டம் ஒரு திராவிடத் தொண்டனின் நெகிழ்ச்சியான நினைவுகள்   தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் தந்தை பெரியார், பேரறிஞர் அண்ணா, ஜீவானந்தம், கலைவாணர் என்.எஸ்.கிருஷ்ணன் எனப் பெரும் ஆளுமைகளின் இதயங்களுக்கு நெருக்கமானவராக விளங்கியவர் காயல்பட்டினம் எஸ்.எம். ஜக்கரியா. சென்னை பாரிமுனையின் நெரிசலான ஒரு தெருவில் அமைதியாக வாழ்ந்து வந்த இந்த எண்பத்து எட்டு வயது முதியவர், திராவிட இயக்கத்தின் போர்க்கால நினைவுகளைப் பொக்கிஷமாகப் பாதுகாத்து வந்தார்.   காங்கிரஸில் இருந்து பெரியாரிடம் சென்ற பயணம்

இலக்கியமும் மானிடவியலும் வெவ்வேறு துருவங்களாகக் கருதப்பட்ட காலம் மறைந்து, இன்று இரண்டும் ஒன்றிணைந்து ‘இலக்கிய மானிடவியல்’ என்ற புதிய அறிவுப்புலமாகப் பரிணமித்துள்ளன. மேற்கத்திய நாடுகளில் ஃபெர்னாண்டோ பொயத்தோஸ் போன்ற அறிஞர்கள் இத்துறையைத் திட்டமிட்டு உருவாக்கினர். ஆனால், தமிழில் க. கைலாசபதி போன்ற அறிஞர்களின் ஆழ்ந்த புலமை மற்றும் கலப்புப்புல அணுகுமுறையால், இத்துறை எவ்வித முன் திட்டமுமின்றித் தன்னியல்பாகவே மலர்ந்தது என்பது ஒரு வியக்கத்தக்க உண்மை.   இலக்கிய மானிடவியல் என்றால் என்ன?   இலக்கியத்தைப் பகுத்தாய்ந்து, அதற்குள்

வாழ்க்கையிலும் சரி, ஒரு நாட்டின் வளர்ச்சியிலும் சரி, நாம் எங்குச் சென்று கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை விட, எங்குச் செல்ல விரும்புகிறோம் என்ற தெளிவு மிக முக்கியமானது. இதனைத்தான் நாம் ‘தொலைநோக்கு’ (Vision) என்கிறோம்.   தொலைநோக்கு என்றால் என்ன?   க்ரியாவின் தற்காலத் தமிழ் அகராதி, “எதிர்காலத்தில் ஏற்பட வேண்டிய நலனைக் கருத்தில் கொண்ட கணிப்பு; முன்யோசனை நிறைந்த பார்வை” எனத் தொலைநோக்கிற்கு விளக்கம் அளிக்கிறது. இதனைச் சுருக்கமாக ‘நெடுநோக்கு’ என்றும் அழைக்கலாம்.   தொலைநோக்கு என்பது

பழந்தமிழகத்தின் சமூகக் கட்டமைப்பில் பெண்கள் வெறும் குடும்பத் தலைவிகளாக மட்டும் இல்லாமல், நாட்டின் பொருளாதாரத்தை நிர்ணயிக்கும் முக்கியத் தொழில்முனைவோராகத் திகழ்ந்தனர். ஐந்திணை நிலங்களிலும் (குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை) அந்தந்த நிலத்தின் உற்பத்தி மற்றும் வணிக நடவடிக்கைகளில் மகளிரின் பங்களிப்பு ஈடு இணையற்றதாக இருந்தது.   உணவு உற்பத்தி மற்றும் மேலாண்மை   உணவு என்பது மனிதனின் அடிப்படைத் தேவை. இந்த உணவு மேலாண்மையில்—உற்பத்தி முதல் பாதுகாப்பு மற்றும் பரவலாக்கம் வரை—பழந்தமிழர் வாழ்வியலில் பெண்களே முன்னிலை